اریض
لغتنامه دهخدا
اریض . [ اَ ] (اِخ ) موضعی است در قول امروءالقیس :
أصاب َ قَطاتَین فسال لواهما
فوادی البدِی ّ فانتحی للأریض .
اریض یا یریض شهری است یا وادی ایست . (منتهی الارب ).
أصاب َ قَطاتَین فسال لواهما
فوادی البدِی ّ فانتحی للأریض .
اریض یا یریض شهری است یا وادی ایست . (منتهی الارب ).