احمد
لغتنامه دهخدا
احمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن ابی بکربن محمد معروف به ابن رداد قرشی صوفی تمیمی زبیدی شافعی مکنی به ابوالعباس و ملقب به شهاب الدین . او راست : موجبات الرحمة و عزائم المغفره . و تلخیص القواعد الوفیة فی اصل حکمة خرقةالصوفیة. وفات او821 هَ . ق . بوده است .