احمد

احمد. [اَ م َ ] (اِخ ) ابن عبدالباقی بن حسن بن محمدبن عبداﷲبن حسن بن محمدبن عبداﷲبن طوق الربعی . در تاج العروس (ماده ٔ خ ی ر) آمده : «و خیران بالقدس منها احمدبن عبدالباقی الربعی و ابونصربن طوق » هکذا فی سائر اصول القاموس و الصواب انهما واحد ففی تاریخ الخطیب البغدادی ،ابونصر احمدبن عبدالباقی بن الحسن بن محمدبن عبداﷲبن طوق الربعی الخیرانی الموصلی قدم بغداد سنة 440 هَ .ق . و حدث عن نصربن احمد المرجی الموصلی . فالصواب ان الواو زائدة فتأمل . و رجوع به ابونصربن طوق شود.