ابوعمرو
لغتنامه دهخدا
ابوعمرو. [ اَ ع َم ْرْ ] (اِخ ) ابن حفص بن مغیرة المخزومی القرشی یا حفص بن عمروبن مغیرة و نام او احمد یا عبدالحمید و بعضی گفته اند کنیت او نام او است . صحابی است و رسول صلوات اﷲ علیه یا امیرالمؤمنین علی علیه السلام او را بیمن فرستاد. او از رسول صلوات اﷲ علیه و از او ناشرةبن سمی روایت کند.