ابوسعید
لغتنامه دهخدا
ابوسعید. [ اَ س َ ] (اِخ ) وهب بن ابراهیم بن طاراذ کاتب . ادیبی مترسّل و فاضل و خیراندیش وشیفته ٔ گرد کردن کتب نفیسه بود. و او راست : کتاب الزّیادات فی الکتاب الذی الّفه ابراهیم . کتاب جمع فیه اخبار خالد. و کتاب رسائل من بلاغته . (ابن الندیم ).