ابوالمظفرلغتنامه دهخداابوالمظفر. [ اَ بُل ْ م ُ ظَف ْ ف َ ] (اِخ ) ابن خواجه علی میکائیل . از خاندان میکائیلی وی مردی شهم و کافی و کاری بود و بزمان مسعود جانشین پدر بود و به سال 451 هَ . ق . درگذشت . رجوع شود به تاریخ ابوالفضل بیهقی چ ادیب ص 506.