ابوالخیر

ابوالخیر. [ اَ بُل ْ خ َ ] (اِخ ) ابن ابی السعودبن ظهیره ٔ شافعی مکی ، ملقب به قطب الدین . در اواخر مائه ٔ نهم و اوائل دهم هجری میزیست . او راست : جامعةالجواهر در مطلع کواکب ثابته و آن منظومه ای در بحر رجز است در 77 بیت که بسال 905 هَ . ق . نظم کرده است .