ترجمه مقالهسوشال تریدینگ

کافوربار

لغت‌نامه دهخدا

کافوربار. (نف مرکب ) کافور بارنده . کافوربیز. || کنایه از هر چیز بغایت سرد. (برهان ). || کنایه از هر چیز بسیار خوشبوی باشد. (برهان ) :
بخورانگیز شد عود قماری
هوا میکرد خود کافورباری .

نظامی .


|| برف بار، چه کافور باریدن کنایه از برف باریدن است . (برهان ) :
گهی در بارد گهی عذر خواهد
همان ابر بدخوی کافوربارش .

ناصرخسرو.


برآمد ز کوه ابر کافوربار
مزاج زمین گشت کافورخوار.

نظامی .


ز باریدن ابر کافوربار
سمن رسته از دستهای چنار.

نظامی .


ترجمه مقالهسوشال تریدینگ