کارفزای
لغتنامه دهخدا
کارفزای . [ ف َ / ف ِ ] (نف مرکب ) کارافزا. زیادکننده ٔ کار. رجوع به کارافزا شود :
گه مان بفزائید و گهی مان بستائید
بر خویشتن از خویش همی کارفزائید.
|| پرگو. مزاحم .
گه مان بفزائید و گهی مان بستائید
بر خویشتن از خویش همی کارفزائید.
|| پرگو. مزاحم .