میثب

میثب . [ ث َ ] (ع اِ) زمین نرم . (منتهی الارب ، ماده ٔ وث ب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || زمین بلند و برآمده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || زمین مرتفع. (از ناظم الاطباء). || جدول و چشمه ٔ خرد. (ناظم الاطباء). چشمه ٔ خرد.(منتهی الارب ) (آنندراج ). || (ص ) برجهنده و نشیننده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).