قمی

قمی . [ ق ُم ْ می / می ] (اِخ ) صدرالدین بن سید محمد باقربن محمدمهدی . از علمای امامیه ٔ اواسط قرن دوازدهم هجری است . در اصفهان نزد آقاجمال خونساری و شیخ جعفر قاضی و ملامیرزا شیروانی بتحصیل پرداخت و سپس به قم رفت و در فتنه ٔ افغان از قم به همدان و از آنجابه نجف هجرت کرد و بین سالهای 1150 و 1160 در سن شصت وپنج سالگی در گذشت . (از ریحانة الادب ج 2 ص 168).