عمارةلغتنامه دهخداعمارة. [ ع ُ رَ ] (اِخ ) ابن محمود (یا محمد یا احمد) مروزی ، مکنی به ابومنصور. از شعرای اواخر عهد سامانی و اوایل دوره ٔ غزنوی . رجوع به ابومنصور (عمارةبن ...) شود.