26 فرهنگ

عبدا

لغت‌نامه دهخدا

عبدا. [ ع َ دُل ْ لاه ] (اِخ ) ابن سلام بن الحارث الاسرائیلی . صحابی است ، هنگامی که حضرت رسول به مدینه رفت اسلام آورد و در شأن اوست آیه ٔ «... شهد شاهد من بنی اسرائیل » (قرآن 10/46). و آیه ٔ «من عنده علم الکتاب ». (قرآن 43/13). وی با عمر در فتح بیت المقدس و جابیه حاضر بود و به سال 43 هَ . ق . بمدینه درگذشت . از او در الصحیحین 25 حدیث است . (از الاعلام زرکلی ).