زاهد
لغتنامه دهخدا
زاهد. [ هَِ ] (اِخ ) محمدبن ابوالقاسم ملقب به مقدم الدین معروف به زاهد یگانه ٔ دهر خود در زهد و معارف بود و کرامات و مکاشفاتی شگفت آور بدو منسوب است . او در 651 هَ . ق . درگذشت و در خانه ٔ خود مدفون گردید. (از شدالازار صص 261-262).