اخنس
لغتنامه دهخدا
اخنس . [ اَ ن َ ] (اِخ ) ابن شهاب بن شریق بن ثمامةبن ارقم بن عدی بن معاویةبن عمروبن غنم بن تغلب . صواب آنست که وی از صحابه نبود و اخنسی که از صحابه ٔ رسول (ص ) بود همان اخنس بن شریق الثقفی است . (تاج العروس ). و این بیت از اوست :
تظل ّ به رُبدُالنعام کأنها
اماء تزحی بالعشی حواطب .
تظل ّ به رُبدُالنعام کأنها
اماء تزحی بالعشی حواطب .
(الموشح چ مصر ص 44).