ابوالقاسم
لغتنامه دهخدا
ابوالقاسم . [ اَ بُل ْ س ِ ] (اِخ ) طاهربن یحیی بن حسن بن علی بن ابیطالب علیهم السلام . جدّ شرفای مدینه ٔ طیبه است . نَبسَه ٔ او ابواحمد قاسم بن عبیداﷲبن طاهر اولین کس از نقباء مدینه به سال 144 هَ . ق . به نقابت مدینه منصوب گشت . رجوع به حبیب السیر چ طهران ص 410 شود.