ابوالفضللغتنامه دهخداابوالفضل . [ اَ بُل ْ ف َ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) خداوند هنر. صاحب فضل . || دینار. (السامی فی الاسامی ) (دهّار) (مهذب الاسماء). || کنیتی از کنای عرب . || ودر فارسی گاه نام و علم مرد آید: میرزا ابوالفضل .