چکاد

۱. جلو سر؛ پیش سر؛ میان سر؛ تارک؛ بالای پیشانی؛ سرچکاد: ◻︎ شب‌وروز غرقه در احسان اویم / که تاجی‌ست احسان او بر چکادم (سنائی۲: ۲۰۰).
۲. سرکوه؛ بالای کوه؛ قله: ◻︎ بیامد دوان دیده‌بان از چکاد / که آمد ز ایران سواری چو باد (فردوسی: لغت فرس: چکاد).