چراغان
/čerāqān/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. عمل روشن کردن چراغهای بسیار در شبهای جشن و شادمانی.
۲. (صفت) مجلس جشن که در آن چراغ بسیار روشن کرده باشند.
۳. (اسم) [قدیمی، مجاز] نوعی شکنجه بوده که چند جای سروتن محکوم را سوراخ میکردند و در آن سوراخها فتیله یا شمع افروخته فرومیکردند.
۲. (صفت) مجلس جشن که در آن چراغ بسیار روشن کرده باشند.
۳. (اسم) [قدیمی، مجاز] نوعی شکنجه بوده که چند جای سروتن محکوم را سوراخ میکردند و در آن سوراخها فتیله یا شمع افروخته فرومیکردند.