پذیره
/pazire/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. قبول؛ پسند.
۲. [قدیمی] پیشواز؛ استقبال.
⟨ پذیره شدن:
۱. (مصدر لازم) [قدیمی] جلو رفتن؛ پیشواز کردن.
۲. (مصدر متعدی) پذیرفتن؛ قبول کردن.
۲. [قدیمی] پیشواز؛ استقبال.
⟨ پذیره شدن:
۱. (مصدر لازم) [قدیمی] جلو رفتن؛ پیشواز کردن.
۲. (مصدر متعدی) پذیرفتن؛ قبول کردن.