هزاک/ha(o)zāk/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کسی که زود فریب بخورد و فریفته شود؛ ابله؛ نادان: ◻︎ که یارد داشت با او خویشتن راست؟ / نباید بود مردم را هزاکا (دقیقی: ۹۵).۲. زبون.