نوباوه/no[w]bāve/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کودک.۲. [قدیمی] فرزند.۳. (صفت) [قدیمی] نورسیده؛ نوپدیدآمده.۴. (صفت) میوۀ تازه و نورس.