نسیب
/nasib/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. (ادبی) ابیات آغازین قصیده به ویژه ابیاتی که مشتمل بر احوالات عاشقانه است.
۲. (اسم، صفت) [قدیمی] بانسب؛ شخص عالینسب.
۳. [قدیمی] خویش؛ خویشاوند.
۲. (اسم، صفت) [قدیمی] بانسب؛ شخص عالینسب.
۳. [قدیمی] خویش؛ خویشاوند.