26 فرهنگ

منتر

/mantar/

فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده

۱. [عامیانه] مورد تمسخر و استهزا.
۲. [عامیانه] معطل.
۳. (اسم) افسونی که برای رام کردن جانوران گزنده و درنده بخوانند.
⟨ منتر کردن: (مصدر متعدی) [عامیانه]
۱. مسخره کردن.
۲. معطل کردن.