منافق
/monāfeq/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. کسی که ظاهرش خلاف باطنش باشد؛ دورو.
۲. کسی که در باطن کافر باشد و به زبان اظهار دینداری کند.
۳. کسی که اظهار دوستی کند و در باطن دشمن باشد.
۲. کسی که در باطن کافر باشد و به زبان اظهار دینداری کند.
۳. کسی که اظهار دوستی کند و در باطن دشمن باشد.