26 فرهنگ

فتوا

/fa(e)tvā/

فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده

نظر یا رٲی فقیه و مجتهد در احکام شرعی.
⟨ فتوا دادن: (مصدر لازم) صدور رٲی و نظر فقهی از جانب فقیه در مورد یک حُکم شرعی.
⟨ فتوا گرفتن: (مصدر لازم) پرسیدن رٲی و نظر فقیه دربارۀ یک مسئلۀ شرعی.