26 فرهنگ

صبحدم

/sobhdam/

فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده

۱. هنگام صبح؛ سپیده‌دم؛ بامداد: ◻︎ می صبوح و شکر‌خواب صبحدم تا چند / به عذر نیمه‌شبی کوش و گریهٴ سحری (حافظ: ۹۰۲).
۲. (قید) در هنگام صبح.