شادبهر

کسی که بهره‌اش شادی است؛ آن‌که از شادی‌ها و خوشی‌های دنیا بهرۀ وافر دارد؛ خوشحال؛ شادی‌بهر: ◻︎ یکی روز فارغ‌دل و شاد‌بهر / برآسوده بود از هوس‌های دهر (نظامی۵: ۸۱۳)، ◻︎ پسر را همی گفت کای ‌شاد‌بهر / خرت را مبر بامدادان به ‌شهر (سعدی۱: ۶۷).