26 فرهنگ

راهرو

/rāhro[w]/

فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده

۱. راهی در داخل ساختمان که اتاق‌ها و قسمت‌های مختلف ساختمان را به‌هم وصل می‌کند؛ دالان؛ دهلیز؛ سرسرا؛ کوریدور.
۲. آن‌که به‌ راهی می‌رود.
۳. (اسم، صفت) (تصوف) [مجاز] سالک؛ مرید.
۴. (اسم، صفت) [قدیمی] مسافر.
۵. [قدیمی، مجاز] زاهد.