جاودان

/jāv[e]dān/

فرهنگ فارسی عمید / قربان‌زاده

۱. پاینده؛ پایدار؛ همیشگی: ◻︎ وصال او ز عمر جاودان بِه / خداوندا مرا آن دِه که آن بِه (حافظ: ۸۳۸).
۲. (قید) تا همیشه.
۳. (قید) از مدت‌ها پیش. * جاویدان