تیبا
/tibā/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. عشوه؛ غمزه.
۲. فریب و ریشخند: ◻︎ هفت نوبت صبر کرد و بانگ کرد / تا که عاجز گشت از تیباش مرد (مولوی: ۴۵۵).
۳. شوخی.
۲. فریب و ریشخند: ◻︎ هفت نوبت صبر کرد و بانگ کرد / تا که عاجز گشت از تیباش مرد (مولوی: ۴۵۵).
۳. شوخی.