بهار
/bahār/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. از فصول چهارگانۀ سال برابر با سه ماه اول سال خورشیدی ایرانی (فروردین، اردیبهشت، خرداد) که درختان سبز و خرم میشوند و گیاهان میرویند؛ نوبهار؛ بهاران.
۲. (زیستشناسی) = بابونه
۳. (زیستشناسی) شکوفۀ درختان، بهویژه درخت نارنج: بهارِ نارنج.
۴. [مجاز] دوران شکوفایی: بهار زندگی.
۵. (موسیقی) یکی از دوایر ملایم.
۲. (زیستشناسی) = بابونه
۳. (زیستشناسی) شکوفۀ درختان، بهویژه درخت نارنج: بهارِ نارنج.
۴. [مجاز] دوران شکوفایی: بهار زندگی.
۵. (موسیقی) یکی از دوایر ملایم.