اطاله
/'etāle/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
طول دادن؛ دراز کردن؛ به درازا کشاندن.
〈 اطالهٴ کلام: طول دادن کلام؛ به درازا کشاندن سخن.
〈 اطالهٴ لسان: [مجاز]
۱. زباندرازی کردن؛ زباندرازی.
۲. پرگویی.
〈 اطالهٴ کلام: طول دادن کلام؛ به درازا کشاندن سخن.
〈 اطالهٴ لسان: [مجاز]
۱. زباندرازی کردن؛ زباندرازی.
۲. پرگویی.