اذالت
/'ezālat/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. (ادبی) در عروض، زیاد کردن الف در وتد مجموع که در آخر رکن باشد، چنانکه متفاعلن، متفاعلان و فاعلن، فاعلان و مستفعلن، مستفعلان شود.
۲. [قدیمی] خوار و رام کردن: اذالت اعدا.
۲. [قدیمی] خوار و رام کردن: اذالت اعدا.