اتفاق
/'ettefāq/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. حادثه؛ واقعه؛ پیشامد.
۲. (اسم مصدر) متحد بودن.
۳. (اسم مصدر) داشتن نظر یکسان؛ همفکری.
۴. (اسم مصدر) [قدیمی] به وقوع پیوستن؛ حادث شدن.
۲. (اسم مصدر) متحد بودن.
۳. (اسم مصدر) داشتن نظر یکسان؛ همفکری.
۴. (اسم مصدر) [قدیمی] به وقوع پیوستن؛ حادث شدن.