آرام جا/'ārāmjā/فرهنگ فارسی عمید / قربانزادهجای آرمیدن؛ جای آسایش: ◻︎ پرستش کنم پیش یزدان به پای / نبیند مرا کس به آرام جای (فردوسی۲: ۱۵۷۵).