نثار
/nesār/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. [مجاز] فدا کردن.
۲. (اسم) گل یا گوهر که به عنوان احترام و افتخار بر سر کسی بیفشانند.
۳. [قدیمی] پاشیدن؛ افشاندن؛ پراکنده ساختن.
۴. (اسم) [قدیمی] آنچه در جشن عروسی بر سر عروس و داماد یا بر سر مردم بریزند.
۲. (اسم) گل یا گوهر که به عنوان احترام و افتخار بر سر کسی بیفشانند.
۳. [قدیمی] پاشیدن؛ افشاندن؛ پراکنده ساختن.
۴. (اسم) [قدیمی] آنچه در جشن عروسی بر سر عروس و داماد یا بر سر مردم بریزند.