غول
/qul/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده
۱. موجود افسانهای بسیار بزرگجثه و بدهیکل.
۲. جانور مهیب مانند دیو؛ هیکل بزرگ.
⟨ غول بیابان: = ⟨ غول بیابانی
⟨ غول بیابانی:
۱. غولی که گمان میرود در بیابان باشد: ◻︎ حذر از پیروی نفس که در راه خدای / مردمافکنتر از این غول بیابانی نیست (سعدی۲: ۶۳۶).
۲. [عامیانه، مجاز] = ⟨ غول بیشاخودُم
⟨ غول بیشاخودُم: [عامیانه، مجاز] شخص درشت، بدقواره، و زشت.
۲. جانور مهیب مانند دیو؛ هیکل بزرگ.
⟨ غول بیابان: = ⟨ غول بیابانی
⟨ غول بیابانی:
۱. غولی که گمان میرود در بیابان باشد: ◻︎ حذر از پیروی نفس که در راه خدای / مردمافکنتر از این غول بیابانی نیست (سعدی۲: ۶۳۶).
۲. [عامیانه، مجاز] = ⟨ غول بیشاخودُم
⟨ غول بیشاخودُم: [عامیانه، مجاز] شخص درشت، بدقواره، و زشت.