اکراه/'ekrāh/فرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. (فقه) کسی را بهزور و ستم به کاری واداشتن؛ کسی را خلاف میل او به کاری مجبور کردن.۲. بیمیلی.۳. تنفر.