غشولغتنامه دهخداغشو. [ غ َش ْوْ ] (ع مص )آمدن نزدیک کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). آمدن . (دزی ج 2 ص 213). || (اِ) کُنار. (منتهی الارب ). میوه ٔ سدر. (از اق
غشفرهنگ مترادف و متضاد۱. اغما، بیهوشی، ریسه، صرع، ضعف، کما، مدهوشی ۲. تزویر، تقلب ۳. پردهپوشی ۴. خیانت
غشجلغتنامه دهخداغشج . [ غ ُ ش َ ] (اِخ ) نام یکی از دروازه های ربض بخارا. رجوع به احوال و اشعار رودکی ج 1 ص 78 شود.
غشلغتنامه دهخداغش . [ غ َش ش ] (ع مص ) ظاهر کردن خلاف آنچه در دل باشد. (غیاث اللغات ). پند خالص ندادن کسی را، یا ظاهر کردن خلاف آنچه در دل باشد و آراستن به وی خلاف مصلحت را. (
اینجاگویش خلخالاَسکِستانی: yâ دِروی: əngâ/yâ شالی: əngâ کَجَلی: enjâ کَرنَقی: əngâ کَرینی: yâ کُلوری: ənjâ گیلَوانی: yâ لِردی: əngâ
اینگویش کرمانشاهکلهری: ya/ aya گورانی: ya/ aya سنجابی: ya/ aya کولیایی: ya/ aya زنگنهای: ya/ aya جلالوندی: ya/ aya زولهای: ya/ aya کاکاوندی: ya/ aya هوزمانوندی: ya/ aya
همینگویش کرمانشاهکلهری: har ya/ ya گورانی: har ya/ ya سنجابی: har ya/ ya کولیایی: har ya/ ya زنگنهای: har ya/ ya جلالوندی: har ya/ ya زولهای: har ya/ ya کاکاوندی: har ya/ ya ه