غور

غور. (اِخ ) نام قومی که ساکن ولایت غور بودند. غوریان . غوریه . رجوع به غور و غوریان شود. || یک فرد از غوریان : هست کار او و من چونانکه وقتی پیش از این دهخدایی گ

غور

لغت‌نامه دهخدا

غور. (ص ، اِ) حیز و مخنث . (از برهان قاطع). || (اِ) فتق . (ناظم الاطباء). || مخفف غوره بمعنی مطلق میوه ٔ نرسیده و خام . در ترکیب غوربا نیز هاء غوره به تخفیف افت

جست‌وجوی مشابه غلط تایپی

غؤور

لغت‌نامه دهخدا

غؤور. [ غ ُ ئو ] (ع مص ) فروشدن آفتاب . (منتهی الارب ) غروب خورشید. (اقرب الموارد). || درآمدن در چیزی . (منتهی الارب ). داخل شدن در چیزی . (از اقرب الموارد). |

غَرَّ

فرهنگ واژگان قرآن

فريب داد (غرة به معناي غفلت در بيداري است ، و کلمه غرار به معناي غفلت با چرت و فتور است و غرور به معناي هر چيزي است که آدمي را فريب ميدهد ، چه مال باشد ، و چه ج

غَرَّکَ

فرهنگ واژگان قرآن

فريبت داد - مغرور کرد

چِغَرْ

گویش گنابادی

در گویش گنابادی یعنی قدرتمندتر ، زورمند تر ، غالب ، دست بالا بودن ، پیروز میدان ، موفق در نبرد

غِرُّوْک

گویش گنابادی

در گویش گنابادی یعنی بیماری فتخ ، گوزوک ، گوز ، باد مقعد

جست‌وجوی متن

بید

گویش اصفهانی

تکیه ای: vi طاری: viy طامه ای: vi(y) طرقی: viy کشه ای: viy نطنزی: vi

ایستادهام

گویش خلخال

اَسکِستانی: vəndardaym دِروی: vəndarda.y.m شالی: vənd.im کَجَلی: vendard.ey.me کَرنَقی: vəndardey'm کَرینی: vəndardey'm کُلوری: vəndard.im گیلَوانی: vənderəsaym

ایستادهای

گویش خلخال

اَسکِستانی: vəndardayr دِروی: vəndarda.y.š شالی: vənd.iš کَجَلی: vendardeyre کَرنَقی: vəndardey'š کَرینی: vəndardey'š کُلوری: vəndard.iš گیلَوانی: vənderəsayš ل

ایستادهایم

گویش خلخال

اَسکِستانی: vəndardaymân دِروی: vəndarda.y.mân شالی: vənd.imân کَجَلی: vendardeymân کَرنَقی: vəndardey'mân کَرینی: vəndardey'mân کُلوری: vəndard.imân گیلَوانی:

گول زدن

گویش خلخال

اَسکِستانی: gul ž.e دِروی: gul z.en شالی: gul panân کَجَلی: gul že.y.an کَرنَقی: vâzid.an کَرینی: vâzi dân کُلوری: gul ziy.an گیلَوانی: gul žar.i لِردی: vâzzi d