طعمةلغتنامه دهخداطعمة. [ طِ م َ ] (ع اِ) روش خوردن .یقال : فلان حسن الطعمة؛ ای حسن السیرة فی الاکل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). روش و سیرت در خوردن : ز جغد و بوم به دیدار شوم تر
طعمةلغتنامه دهخداطعمة. [ طُ م َ ] (ع اِ) طعمه . خورش . یقال : جعلت ضیعتی طعمة له . ج ، طُعَم . (منتهی الارب ) (آنندراج ). خوراک . طُعم . غذا. خوردنی . || روزی . (زمخشری ) (غیاث
طعومةلغتنامه دهخداطعومة. [ طَ م َ ] (ع ص ، اِ) گوسپند که جهت خوردن نگاه دارند. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
طعملغتنامه دهخداطعم . [ طَ ] (ع اِ) شیرینی و تلخی و آنچه مابین آنهاست و ترشی و نمکینی در خوردنی و نوشیدنی . ج ، طُعوم . مزه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). چشش . یقال : لیس له طعم
غولگویش کرمانشاهکلهری: xu:l̆/ eřnabu:t گورانی: xu:l̆/ eřnabu:t سنجابی: xu:l̆/ eřnabu:t کولیایی: xu:l̆/ eřnabu:t زنگنهای: xu:l̆/ eřnabu:t جلالوندی: xu:l̆/ eřnabu:t زولهای: xu: