طبلیةلغتنامه دهخداطبلیة. [ طَ لی ی َ ] (ع اِ) جامه ٔ یمنی یا مصری است مُوَشی که بر آن صورت طبل منقوش است . رجوع به طبل در این معنی شود.
طبلیلغتنامه دهخداطبلی . [ طَ ] (ص نسبی ) منسوب به طبل .- استسقاء طبلی ؛ نوعی از استسقاء، و آن بیماریی باشد که شکم بیمار بیاماسد و از هر سوی بکشد، و چون بر آن زنند آوای کوس کند.