رغنةلغتنامه دهخدارغنة. [ رَ ن َ ] (ع ص ) یا ارض رغنة؛ زمین سهل و نرم . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از منتهی الارب ).
دبة روغنگویش خلخالاَسکِستانی: gulakâ دِروی: gula شالی: gula کَجَلی: rowana qâb کَرنَقی: rowana gola کَرینی: ruana gulla کُلوری: gula گیلَوانی: gəlakâ لِردی: ruana gola
کوزة مخصوصِ روغنگویش خلخالاَسکِستانی: dula/ gula دِروی: dula/ gula شالی: ruʔana gula کَجَلی: ruvâna basseg کَرنَقی: ruʔana gola کَرینی: ruʔana gula کُلوری: gula گیلَوانی: ruʔana gəlakâ ل
دبةروغنگویش اصفهانی تکیه ای: dabbaruqan طاری: --------- طامه ای: dabbaruqan طرقی: dabba-ye rovun کشه ای: --------- نطنزی: yâruqeni
رغنلغتنامه دهخدارغن . [ رَ ] (ع مص ) گوش دادن به کسی و قبول کردن آن را.(ناظم الاطباء). گوش دادن و قبول کردن سخن . (منتهی الارب ). || خوردن و نوشیدن در ناز و نعمت . || طمع کردن