رعنالغتنامه دهخدارعنا. [ رَ ] (ع ص ) یا رعناء. تأنیث ارعن ؛ زن ابله . (از کشاف زمخشری ). زن گول . (دهار). زن گول و سست و ضعیف . (منتهی الارب ). زن گول و سست . (آنندراج ) (غیاث
رعنافرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. زیبا و خوشگل.۲. [مجاز] خوشقدوقامت؛ بلند: سرو رعنا.۳. [قدیمی] زن گول و نادان.۴. [قدیمی] زن خودبین و خودآرا.