رحمةلغتنامه دهخدارحمة. [ رَ ح َ م َ ] (ع اِمص ) مصدر به معنی رحم . (ناظم الاطباء). مصدر به معنی رَحْمة.(منتهی الارب ). رجوع به رَحْمة در همه ٔ معانی شود.
رحمةلغتنامه دهخدارحمة. [ رَ م َ] (ع اِمص ) مصدر به معنی رحم . رحمت و بخشش و مهربانی خداوند نسبت به مخلوق . (ناظم الاطباء). رجوع به رَحْم و رحمت در همه ٔ معانی شود. رقت قلب و عاط
رحمة للعالمینلغتنامه دهخدارحمة للعالمین . [ رَ م َ تُل ْ ل ِل ْ عا ل َ ] (ع اِ مرکب ) بخشایش و مایه ٔ غفران و آمرزش جهانیان : رحمة للعالمین بود آنکه همنام نبی عالمی از امت و هم نام خود ر
رحمةالغتنامه دهخدارحمةا. [ رَ م َ تُل ْ لاه ] (اِخ ) رحمةاﷲبن خلیل الرحمن هندی . او راست : اظهارالحق درباره ٔ دو مسأله ٔ نسخ و تحریف که در آن دو مورد کارش با کشیش بمناظره کشیده
رحمةالغتنامه دهخدارحمةا. [ رَ م َ تُل ْ لاه ] (اِخ ) رحمةاﷲبن عبداﷲ سندی حنفی ساکن مکه ٔ مکرمه . او راست : 1- لباب المناسک و عباب المسالک ، و در آن مناسک حج را بیان داشته است . 2
رحمةالعالمینلغتنامه دهخدارحمةالعالمین . [ رَ م َ تُل ْ عا ل َ ] (ع اِ مرکب ) بخشایش جهانیان . مایه ٔ بخشش جهانیان . و بیشتر صفت برای حضرت رسول (ص ) باشد : تویی سایه ٔ لطف حق بر زمین پیم
ذورحمةلغتنامه دهخداذورحمة. [ رَ م َ ] (ع ص مرکب ) صاحب بخشایش : فقل ربّکم ذورحمة واسعة. (قرآن 6 / 147)؛ پس بگو پروردگار شما صاحب بخشایش است وسعت دهنده . (تفسیر ابوالفتوح ج 2 ص 345