عشائرلغتنامه دهخداعشائر. [ ع َ ءِ ] (ع اِ) عشایر. ج ِ عشیرة.(منتهی الارب ) (دهار) (اقرب الموارد). قبایل و خویشان . (غیاث اللغات ). خویشان و نزدیکان ، و طوایف و قبیله های صحرانشین
ابن عشائرلغتنامه دهخداابن عشائر. [ اِ ن ُ ع َ ءِ ] (اِخ ) محمدبن علی بن محمدبن عشائر الحلبی . او راست : کتاب تاج النسرین فی تاریخ قنسرین . وفات او به سال 789 هَ .ق . بوده است .
عشوافرهنگ انتشارات معین(عَ) [ ع . عشواء ] (ص .) مؤنث اعشی . 1 - شب کور. 2 - ماده شتری که جلوی خود را نبیند.
آنجاگویش خلخالاَسکِستانی: ua دِروی: agâ شالی: agâ کَجَلی: ajova کَرنَقی: agâ کَرینی: vâ کُلوری: ajâ گیلَوانی: â لِردی: agâ