فتوةلغتنامه دهخدافتوة. [ ف ِت ْ وَ ] (ع اِ) ج ِ فتی .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فَتی ̍ شود.
فتةلغتنامه دهخدافتة. [ ف َت ْ ت َ / ف ُت ْ ت َ ] (ع اِ) پشکل خشک ریزه یا سوخته ٔ ریزه که زیر چخماق نهند تا آتش به وی درگیرد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || یک توده از خرما.
فتةلغتنامه دهخدافتة. [ ف ِ ت َ ] (ع اِ) سبو. ج ، فتون . (منتهی الارب ). لام الفعل آن به تاء بدل شده است . (اقرب الموارد). || ثمر تازه شبیه به حبةالخضرا. (فهرست مخزن الادویه ).
فِتْنَةٌفرهنگ واژگان قرآنوسيله آزمايش - گرفتاري که جنبه آزمايش دارد - وسیله و سبب عذاب - عذاب (کلمه فتن در اصل به معناي اين عمل بوده که طلا را در آتش کنند تا خوبي و بديش معلوم شود ، آن