فالگوشلغتنامه دهخدافالگوش . (اِ مرکب ) عملی که زنان در شب چهارشنبه سوری کنند، و آن ایستادن بر سر چهارراه ها و تفأل و تطیر به گفتار عابرین باشد. (یادداشت بخط مؤلف ). به آواز مردم
فال گوشفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهایستادن در جایی و پنهانی گوش کردن به حرفهای دیگران برای تفٲل زدن به آنها، بهویژه در شب چهارشنبهسوری.
فالگوش ایستادنفرهنگ انتشارات معین(دَ) (مص ل .) 1 - در شب چهارشنبه سوری سر چهارراه ایستادن و به حرف های عابران گوش دادن و با تعبیر آن حوادث آینده را پیش گویی کردن . 2 - دزدیده گوش دادن به گفت و
فال شانهلغتنامه دهخدافال شانه . [ ل ِ ن َ / ن ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) فالی است که از شانه برگیرند. (آنندراج ) : گشادِ عقده ٔ اخگر بود در طالع سوزم که فال شانه امشب از خیال زلف