فوفةلغتنامه دهخدافوفة. [ف َ ] (ع اِ) یکی از فوف ، که سپیدی بر ناخن نوجوانان باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || پوست هرچه که باشد. (منتهی الارب ). رجوع به فوف شود.
جفجفةلغتنامه دهخداجفجفة. [ ج َ ج َ ف َ ] (ع مص ) بند کردن و گرد آوردن و بازگردانیدن شتران را بشتاب از ترس غارت . || سخت راندن چهارپایان را تا بعضی از ایشان بر بعضی دیگر نیفتند. |
مَصْفُوفَةٌفرهنگ واژگان قرآنكنار هم چيده شده - رديف شده (از ماده صف ، به معناي رديف قرار گرفتن چند نفر در يک خط است
مکفوفةلغتنامه دهخدامکفوفة. [ م َ ف َ ] (ع ص ) عیبة مکفوفة؛ جامه دان نیک استوار سر بسته . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
شأفةلغتنامه دهخداشأفة. [ ش َءْ ف َ ] (ع اِ) ریش سوختنی که زیر قدم برآید و علاج آن به داغ کنند و اگر ببرند صاحب آن بمیرد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از صحاح اللغة) (دهار)
شأفةلغتنامه دهخداشأفة. [ ش َءْ ف َ ] (ع ص ) رجل شأفة؛ مرد گرامی و دلاور. (از ذیل اقرب الموارد از لسان ).
حَلَبِ روغنگویش کرمانشاهکلهری: pu:t گورانی: pu:t سنجابی: pu:t کولیایی: pu:t زنگنهای: pu:t جلالوندی: pu:t زولهای: pu:t کاکاوندی: pu:t هوزمانوندی: pu:t
زمردگویش کرمانشاهکلهری: zemru:t گورانی: zemru:t سنجابی: zemru:t کولیایی: zemru:t زنگنهای: zemru:t جلالوندی: zemru:t زولهای: zemru:t کاکاوندی: zemru:t هوزمانوندی: zemru:t
یاقوتگویش کرمانشاهکلهری: yâqu:t گورانی: yâqu:t سنجابی: yâqu:t کولیایی: yâqu:t زنگنهای: yâqu:t جلالوندی: yâqu:t زولهای: yâqu:t کاکاوندی: yâqu:t هوزمانوندی: yâqu:t
فروختگویش کرمانشاهکلهری: feru:šâ گورانی: feru:t سنجابی: feru:šâ/ feru:t کولیایی: aferu:šâ/ aferu:t زنگنهای: feru:šâ/ feru:t جلالوندی: feru:t زولهای: feru:t کاکاوندی: feru:t هوز
غولگویش کرمانشاهکلهری: xu:l̆/ eřnabu:t گورانی: xu:l̆/ eřnabu:t سنجابی: xu:l̆/ eřnabu:t کولیایی: xu:l̆/ eřnabu:t زنگنهای: xu:l̆/ eřnabu:t جلالوندی: xu:l̆/ eřnabu:t زولهای: xu: